Εν Δελφοίς Έψιλον! ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΕΛ!

ΟΥΡΑΝΙΟΙ ΑΠΕΣΤΑΛΜΕΝΟΙ ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ





Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 9 Δημοσιεύσεις ] 
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Αύγ 03, 2008 1:33 am 
Χωρίς σύνδεση
Διαχειριστής
Διαχειριστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Ιούλ 23, 2008 11:25 pm
Δημοσιεύσεις: 1361
Τοποθεσία: Κάπου... εκεί πέρα από τ' άστρα
Η δική μου σχέση με τα ζώα ξεκίνησε από μικρή ηλικία...

Είχα πάντα την τάση, όποιο ζωάκι έβρισκα πεταμένο στο δρόμο, να το πηγαίνω στο σπίτι, να το προστατεύω και να το φροντίζω.

Αγαπώ και σέβομαι όλα τα ζώα, μια και είναι πλάσματα του Θεού, με ιδιαίτερη αδυναμία στους σκύλους και τις γάτες. Αν και στο σπίτι μου κατά καιρούς φιλοξενούσα και άλλα ζώα, όπως π.χ. χελώνες, σκαντζόχοιρους, ψάρια κ.α.

Έζησα και ζω με γάτες. Είναι μία ιδιαίτερη, παράξενη ράτσα... Ο Λόμπσαν Ράμπα λέει ότι ήταν μία εξωγήινη φυλή που ήρθε τιμωρημένη στη γη. Ο ρόλος τους είναι να παρατηρούν τους ανθρώπους, να δίνουν αναφορά στους Πάνω και να μεταφέρουν μηνύματα. Με αυτό τον τρόπο εξελίσσονται και ξεπληρώνουν το κάρμα τους.

Γενικά, με τα ζώα έχω την ικανότητα να διαβάζω τη σκέψη τους. Πολλές φορές, συνομιλώ και μαζί τους, ανάλογα τη διάθεση που βρίσκομαι. Αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι, ότι όταν χάσω ένα ζώο έρχεται στον ύπνο μου για να με καθησυχάσει ότι είναι καλά. Βλέπω, ότι από εκεί που βρίσκονται έχουν και την έννοια μου...

Θα σας διηγηθώ ένα περιστατικό με ζώα που μου έκανε εντύπωση... ήμουν έξω, στο δρόμο και περπατούσα σε ένα πεζοδρόμιο. Σταμάτησα κάποια στιγμή σε ένα περίπτερο να αγοράσω κάτι. Εκεί γύρω υπήρχαν σκύλοι αδέσποτοι, μάλλον της γειτονιάς. Τότε, σιγά - σιγά, ένας - ένας, ήρθαν και κάθισαν γύρω μου σχηματίζοντας ένα κύκλο και εγώ ήμουν στη μέση. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ...

Είναι να μην αγαπάς αυτά τα πλάσματα που σου προσφέρουν τόσο άδολα την αγάπη και την προστασία τους;;;

_________________
Maro karma
Αστρολόγος, καρμική ερευνήτρια
Εικόνα

Είμαστε όλοι εδώ και τίποτα δεν μας σκιάζει.. Με όπλο την Αγάπη μας η ώρα πλησιάζει!
Είμαστε όλοι εδώ, Ουράνιοι απεσταλμένοι... Το δίκιο για να φέρουμε σε όλη την Οικουμένη!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Αύγ 19, 2008 12:09 am 
Χωρίς σύνδεση
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Δευτ Ιούλ 28, 2008 12:37 am
Δημοσιεύσεις: 56
Τοποθεσία: Αθήνα
Τα ζώα !! Η σχέση μου μαζί τους αδερφική.
Παιδί ακόμη κατ έβαινα κάποια σκαλοπάτια για τη θάλασσα, δίπλα μου ακριβώς κατέβαινε ένα φίδι γύρω στα δυόμιση μέτρα πράσινο από επάνω κίτρινο από κάτω. Κατεβαίνοντας παρέα, στο τέλος της σκάλας εγώ έπρεπε να πάρω το δρόμο και εκείνο να στρίψει στο χορτάρι. Κοιταζόμαστε το χαιρετάω και χωρίζουν οι δρόμοι μας. Κατέβαινε τα σκαλοπάτια όρθιο στην ουρά του. Σαν θέαμα υπέροχο.

Μέχρι πριν δύο χρόνια είχα ένα γάτο,επικοινωνούσαμε, μιλούσαμε μεταξύ μας. Γνώριζε πάντα τι ήθελα να του πω. Ήταν μια εποχή που μιλούσα ώρες μαζί του. Ήξερε ότι δεν ήμουν καλά. Τα μεσημέρια ξάπλωνα γυρνώντας από τη δουλειά στον καναπέ του σαλονιού, ερχότανε και έκανε το κορμί του μαξιλάρι μου. Έμενε εκεί ακίνητος μέχρι που ξύπναγα. Περάσαμε πολλά μαζί και δύσκολα και όμορφα, σε όλους όσους έρχονταν σπίτι έκανε εντύπωση ο τρόπος που συνενωνόμαστε.

Όταν μετά από 12 χρόνια αρρώστησε η γιατρίνα ζήτησε ευθανασία, εγώ δεν άντεχα. Τον χάιδευα και ευχήθηκα να πεθάνει στην αγκαλιά μου. Κοίταξε μια έμενα, μια την κόρη μου που και μ αυτήν είχε ιδιαίτερη σχέση και όπως τον σφίγγουμε στη αγκαλιά μας αναστέναξε και έφυγε. Έκανε τόση εντύπωση στη γιατρίνα που ενώ δεν κρατούσε πεθαμένα ζώα στο ιατρείο προθυμοποιήθηκε να τον κρατήσει για να τον πάρουμε αργότερα.
Και πριν από αυτόν είχα ένα γαρδελοκανάρινο από τότε που ήμουν στο γυμνάσιο έζησε 15 χρόνια, πετούσε ελεύθερο σπίτι με ανοικτά παράθυρα. Παντρεύτηκα και το πήρα μαζί μου. Γεννήθηκε ο γιος μου. Σιδέρωνα και καθόταν στον ώμο μου και όταν τελείωνα του έλεγα <έλα πάμε να τα φυλάξουμε>. Αυτός εμπρός και εγώ με τα ρούχα αγκαλιά για τις ντουλάπες. Δεν λέρωνε ποτέ του έξω. Όταν ο γιος μου άρχισε να μιλάει του έλεγε <είσαι μόνος μου, είμαι μόνος σου, θέλεις παίτσομε?.> Έβγαινε από το κλουβί και καθόντουσαν ώρες στο κρεβάτι μου, μιλάγανε. Ο ένας τιτίβιζε και ο γιος μου απαντούσε.

Τώρα με διεκδικούν τρεις γάτοι και μια γάτα. Τους νιώθω και τους ακούω. Μ' αρέσει που τους ακούω.

_________________
Αύριο είναι μια καινούργια μέρα, γεμάτη χαμόγελο


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Σεπ 25, 2008 1:07 am 
Χωρίς σύνδεση
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τετ Σεπ 24, 2008 3:07 am
Δημοσιεύσεις: 99
Θυμάμαι σαν χτες πως βρήκα τη γάτα μου μια νύχτα του Νοεμβρίου '07. Εκεί που σπουδάζω μένω σε ισόγειο με αυλή. Η γειτονιά έχει πολλές γάτες, αλλά όλες είναι "άγριες" (=απλησίαστες). Κάποιο βράδι άκουσα κάτι σαν μιάου από την αυλή. Άνοιξα, τίποτα. Μετά από λίγο το ξανάκουσα, και είδα μια γάτα που κάνοντάς της "ψι" ήρθε αμέσως και είχε συμπεριφορά ήμερης, σαν να το έσκασε από κάποιο σπίτι. Αποφάσισα να το κρατήσω προσωρινά μέχρι να το μάθω αν το σκασε από κάπου στη γειτονιά, γιατί όπως είπα φαινόταν ότι δεν ήταν από τις άγριες αδέσποτες, και ήταν κρίμα. Τελικά έμεινε σε εμένα. Η αγάπη που δείχνει αυτό το πλάσμα είναι απίστευτη. Υπέροχο πράγμα τα ζώα.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 26, 2008 2:50 am 
Χωρίς σύνδεση
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Παρ Σεπ 19, 2008 7:54 pm
Δημοσιεύσεις: 47
Τοποθεσία: Αθήνα
Τα ζώα μπορούν να καταλάβουν έναν άνθρωπο που έχει ευαισθησίες και που είναι καλός.
Όταν με τον κολλητό πηγαίνουμε χαλάνδρι ΟΛΑ τα σκυλιά της περιοχής μαζεύονται δίπλα μας και πολλές φορες μας συνοδεύουν μέχρι το σπίτι του φίλου μου.

Το περίεργο φαινόμενο με ζώα, συναίβει πριν από 1 μόλις βδομάδα. Είχαμε πάει με κάτι φίλους καλλιθέα και χαιδέψαμε δύο σκυλάκια. Μας ακολούθησαν από την καλλιθέα μέχρι τη νέα σμύρνη και έμειναν μαζί μας 5:30 ώρες, μέχρι το πρωί που πήραμε λεωφορείο. Σε μία φάση που κάτσαμε σε κάτι παγκάκια για κανά 2ωρο, κοιμήθηκαν στα πόδια μας. Το περίεργο όμως δεν είναι αυτό...
Την μεθεπόμενη μέρα πήγαμε συναντηθήκαμε σύνταγμα, βρήκαμε πάλι το ένα από τα 2 σκυλιά (!!!!!) που μας πήρε πάλι από πίσω. Πήγαμε και κάτσαμε στο βράχο της ακρόπολης και κάθισε μαζί μας όλο το βράδυ μέχρι το πρωί που μας συνόδεψε πάλι στο σύνταγμα.

Απλά λατρεύω τα ζώα. Μου αρέσει πολύ όταν με πλησιάζουν και μου δίνουν την ευκαιρία να τους δείξω την αγάπη μου.

_________________
Ποιον να ευχαριστήσω για το Δώρο της Ζωής;


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Σεπ 26, 2008 3:47 am 
Χωρίς σύνδεση
Συντονιστής
Συντονιστής
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Πέμ Ιούλ 24, 2008 12:59 am
Δημοσιεύσεις: 450
Τοποθεσία: Το αχανές... διάστημα
Τα ζώα έχουν ανεπτυγμένη την υπεραισθητήρια αντίληψη...

Αυτό σημαίνει ότι "βλέπουν" τις αύρες των ανθρώπων και έλκονται, ειδικά από τις καθαρές και τις φωτεινές.

Μου έκανε εντύπωση, γιατί οι περισσότεροι φίλοι μας είχαν εμπειρίες με ζώα που "διάβασαν" την αύρα τους...

Θυμάμαι παλιά μια γατούλα που είχα, πολλές φορές κοίταζε το ταβάνι και παρατηρούσε κάτι...

Κάποτε φιλοξενούσα μια φίλη στο σπίτι και η γάτα που είχα τότε, δεν την πλησίαζε καθόλου και κρυβόταν...

Θα καταλάβατε, βέβαια, ότι φίλη αυτή αποδείχθηκε ότι δεν ήταν καθόλου φίλη!

Πόσα έχουμε να μάθουμε ακόμα από το μαγευτικό κόσμο των ζώων...


Εικόνα

_________________
space heart Εικόνα
Δεν αξίζει να κλάψεις για κανέναν... όσοι αξίζουν τα δάκρυά σου, δεν θα σε κάνουν ποτέ να κλάψεις...
Αυτοί που μας πληγώνουν ποτέ δεν ήταν δικοί μας και όμοιοί μας...!!!


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Σάβ Σεπ 27, 2008 3:01 pm 
Χωρίς σύνδεση
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Παρ Σεπ 19, 2008 7:54 pm
Δημοσιεύσεις: 47
Τοποθεσία: Αθήνα
Εγώ πιστεύω ότι κάποιος έρχεται να τον πάρει και ο σκύλος τον αντιλήφθηκε. Πόσες φορές έχω δει και το δικό μου σκυλί να γαυγίζει ή να μυρίζει στο κενό.

_________________
Ποιον να ευχαριστήσω για το Δώρο της Ζωής;


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Οκτ 01, 2008 8:03 pm 
Χωρίς σύνδεση
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί Σεπ 09, 2008 9:44 pm
Δημοσιεύσεις: 80
Στα 14 μου συνάντησα την πρώτη μου γατούλα, ήταν άσπρη με γαλανά μάτια. Γύριζα στο σπίτι με την μαμά μου και συναντήσαμε στην είσοδο τρεις γειτόνισσες εκεί ηρθε και η γατούλα μου κατευθείαν στα πόδια μου, τις μίλησα και με κοίταγε σαν να με καταλάβανε, παρακάλεσα τη μαμά μου να την πάρουμε στο σπίτι μας. Η μαμά μου αναγκάστηκε να με αφήσει να την κρατήσουμε γιατί μου το είχε υποσχεθεί όταν μετακομίζαμε.

Το παράξενο είναι ότι η λευκή (αυτό ήταν το όνομα της) ήταν κουφή αλλά μας άκουγε, εμένα και την αδελφή μου. Όταν πήγα 5ημερη η λευκή δεν το κούνησε από την πόρτα μέχρι που γυρίσαμε. Κάποια βραδιά δεν κοιμόταν μαζί μας, πήγαινε στην εξώπορτα και νιαούριζε. Ήταν τα βράδια που εγώ άκουγα περίεργα βήματα στο καθιστικό και έβρισκα την τηλεόραση ανοικτή.

Η λευκή πέθανε αλλά εγώ πολλές φορές την ακούω και την βλέπω. Τώρα στη ζωή μου έχουν έρθει αλλά 2 γατάκια τα οποία συμπεριφέρονται όπως και η λευκή. Πριν 2 μέρες ήμουν ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου, ξαφνικά τα γατάκια μου ενώ κοιμόντουσαν ξύπνησαν το ένα έκατσε στα πόδια μου και το άλλο ήρθε στο στήθος μου και κοιτούσαν στην ίδια κατεύθυνση τότε είδα μια γρι μορφή να με κοιτάει για λίγα δευτερόλεπτα και μετά έφυγε. Τώρα κατάλαβα γιατί η λευκή συμπεριφερόταν περίεργα.


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Κυρ Ιαν 11, 2009 5:23 pm 
Χωρίς σύνδεση
Διακριθέν μέλος
Διακριθέν μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Πέμ Δεκ 25, 2008 6:15 pm
Δημοσιεύσεις: 151
Τοποθεσία: Ονειροφαντασία
Ο κοσμος των ζωων ειναι οντως υπεροχος γιατι αυτα ειναι ανιδιοτελη εν αντιθεση με τους περισσοτερους ανθρωπους. Ο παπαγαλος μας δεν μιλαει ομως ειναι σαν να μιλαει μαυτα που κανει. Οταν τρωμε παντα θα ρθει στην ακρη του κλουβιου και φωναζει μεχρι να του δωσουμε κατι. Αλλιως δεν σταματαει. Οταν η μητερα μου τον βγαζει εξω για 'βολτα στο δωματιο' οταν κουραζεται παει και καθεται συγκεκριμενα σενα σημειο στον καθρεφτη μιας σιφινιερας μου εχουμε. Αυτο ειναι το συνθηματικο γιατ να τον βαλει η μανα μου μεσα.

Πριν 2 μηνες πηραμε σενα κτημα που εχουμε ενα σκυλακι. Λυκοσκυλο. Μια μερα παει ο πατερας μου και το βλεπει καπως πιο μικρο και απορρησε γιατι ειχε αρχισει να μεγαλωνει. Ξαφνικα βλεπει και το λυκοσκυλακι να ερχεται. Καποιος λοιπον μας ειχε ριξει το αλλο σκυλακι στο κτημα που μοιαζει πολυ με το λυκακι αν και δεν ειναι αδερφια. Ετσι αποφασισαμε να το κρατησουμε. Ξερετε τι μου κανε μεγαλη εντυπωση??????

Οταν πηραμε το λυκοσκυλο εγω ηθελα παρα πολυ να παρουμε και αλλο σκυλι. Η μητερα μου και ο αδεφρος μου συμφωνουσαν αλλα ο πατερας μου ηταν ανενδοτος λεγοντας πως ενα σκυλακι ηταν αρκετο. Συμφωνησα και γω αλλα ημουν απογοητευμενη και ελεγα σε ολους ποσο πολυ ηθελα ενα 2ο σκυλι. Ε λοιπον το σκυλακι που μας εριξαν στο κτημα ο πρωτος που το ειδε ηταν ο πατερας μου και μαλιστα ειπε απο μονος του να το κρατησουμε.

Δεν ξερουμε ποιος το κανε ουτε καποιος απ τους γειτονες ειδε κατι ομως δεν μας νοιαζει αυτο το σκυλι για μενα ηταν δωρο. Ηρθε απο το πουθενα 'ακουγοντας' την εντονη επιθυμια μου για ενα ακομα ζωακι. Υπαρχουν και πολλα αδεσποτα δυστυχως που τα ταιζουμε και αυτα ομως.

Εχω γνωρισει ενα παιδακι. Μενει χιλιομετρα μακρια αλλα αναγκαζει τον μπαμπα του να περασουν απο ολα τα κτηματα και να ταισουν ολα τα σκυλια και αυτα που εχουν ιδιοκτητες και τα αδεσποτα. Μαλιστα ο μπαμπας του ελεγε πως ο μικρος δεν ησυχαζει αν δεν τα ταισουν. Τι ευγενικη ψυχη. Μακαρι το παραδειγμα του νακολουθουσαν και ολοι οι μεγαλοι......

_________________
Κανεις δεν ειναι τοσο πλουσιος που να μην εχει αναγκη απο ενα χαμογελο. Κανεις δεν εναι τοσο φτωχος που να μην μπορει να το δωσει


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Ιαν 14, 2009 11:13 pm 
Χωρίς σύνδεση
Ενεργό μέλος
Ενεργό μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: Τρί Σεπ 09, 2008 9:44 pm
Δημοσιεύσεις: 80
Καλή μου anabela όταν θέλουμε κάτι τόσο έντονα όπως εσύ για παράδειγμα, θα το αποκτήσουμε. Με συγκίνησε η ιστορία με το παιδάκι, χαίραμε που ο μπαμπάς του πραγματοποιεί την επιθυμία του, όταν θα τον δεις πες του ένα μεγάλο μπράβο.

Indigo ο κτηνίατρος μου λέει πως όσο μιλάς σε ένα ζωάκι τόσο ποιο έξυπνο γίνεται. Πιστεύω πως τα ζώα μας εκπαιδεύουν πώς να αγαπάμε γιατί δυστυχώς το έχουμε ξεχάσει.

Με τα γατάκια μου επικοινωνώ τηλεπαθητικά, ότι θέλω τους το λέω με το μυαλό μου και αυτά υπακούν, επίσης όταν είμαι έξω πάντα ξέρω τι κάνουν στο σπίτι.
Έχω μεγαλώσει και με καναρίνια, πίστεψέμε δεν είναι καθόλου χαζά απεναντίας είναι πανέξυπνα και αντιλαμβάνονται τα πάντα, όπως και τα υπόλοιπα ζωάκια.

Πριν 2 ώρες μου συνέβη κάτι περίεργο. Καθώς έπαιζα με τα γατάκια μου, αγκάλιασα τον μεγάλο γατούλι μου και είδα κάτι τρομερό. Είδα πολλά κτίρια γκρεμισμένα και ο αέρας ήταν γεμάτος σκόνη, εγώ καθόμουν στο πεζοδρόμιο και είχα αγκαλιά το γατούλι μου, τα ρούχα μου ήταν λερωμένα και σκισμένα, ένιωθα τόση θλίψη και πόνο, πραγματικά ήταν συγκλονιστικό. Αυτό κράτησε δευτερόλεπτα, αλλά ήταν αρκετά έντονο. Έβαλα τα κλάματα και ο γατούλης μου με κοιτούσε με συμπόνια.

ΕΛΠΙΖΩ να μην είναι εικόνες από το μέλλον


Κορυφή
 Προφίλ  
 


Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 9 Δημοσιεύσεις ] 


Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group
Mods Βάση δεδομένων :: Επαναφορά μπλοκ

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com
phpBB SEO
Portal XL 5.0 ~ Plain 0.2
Create a Forum | Terms of Service | Privacy Policy | Report the forum